Οι νέοι αντιδραστήρες δεν πρέπει να προηγούνται στην κλιματική πολιτική.

Οι αντιδραστήρες λειτουργούν συχνά με υψηλή ετήσια διαθεσιμότητα. Μπορούν όμως να πληγούν ταυτόχρονα από αστοχίες με κοινή αιτία. Το 2022, οι έλεγχοι διάβρωσης υπό τάση, οι επισκευές και οι καθυστερημένες εργασίες συντήρησης μείωσαν τη μέση διαθεσιμότητα του γαλλικού στόλου στο 54%, από 73% την περίοδο 2015–2019.

Η ζέστη προκάλεσε έναν διαφορετικό κοινό περιορισμό τον Ιούνιο και τον Ιούλιο του 2026. Οι κανόνες για τη θέρμανση των ποταμών και τις θερμικές απορρίψεις έθεσαν γαλλικούς αντιδραστήρες δίπλα σε ποταμούς πλήρως ή μερικώς εκτός διαθεσιμότητας. Η RTE μέτρησε απώλεια πραγματικής διαθεσιμότητας έως περίπου 8 GW στα τέλη Ιουνίου και περίπου 9 GW γύρω στα μέσα Ιουλίου.

Τα συστήματα ηλεκτρικής ενέργειας διατηρούν ταχείες εφεδρείες για τη μεγαλύτερη αξιόπιστη αιφνίδια απώλεια. Στο υποστηρικτικό έγγραφο του 2013, ο ENTSO-E βάσισε το συμβάν αναφοράς των 3,000 MW για την ηπειρωτική Ευρώπη σε δύο πυρηνικές μονάδες των 1,500 MW. Βρετανική μελέτη του 2025 διαπίστωσε ότι το Hinkley Point C μπορεί να δημιουργήσει ενδεχόμενη απώλεια έως 1.8 GW, έναντι 1.32 GW για το Sizewell B.

Ανασκόπηση του NREL διαπίστωσε ότι ο σχεδιασμός της ψύξης μπορεί να έχει μεγαλύτερη σημασία από τον τύπο καυσίμου. Τα συστήματα άπαξ διέλευσης αντλούν από 10 έως 100 φορές περισσότερο νερό ανά μονάδα ηλεκτρικής ενέργειας από τα συστήματα ανακυκλοφορίας, ενώ τα συστήματα ανακυκλοφορίας καταναλώνουν τουλάχιστον διπλάσια ποσότητα. Η EPA των ΗΠΑ αναφέρει ότι οι δομές υδροληψίας μπορούν να σκοτώσουν ή να τραυματίσουν ψάρια, οστρακοειδή και τα αυγά τους.

Ένας αντιδραστήρας δεν χρειάζεται αγωγό φυσικού αερίου, αλλά εξακολουθεί να χρειάζεται ουράνιο και υπηρεσίες μετατροπής, εμπλουτισμού και κατασκευής καυσίμου. Το 2025, η Ρωσία προμήθευσε περίπου το 16% του ουρανίου, το 24% των υπηρεσιών μετατροπής και το 23% των υπηρεσιών εμπλουτισμού που παραδόθηκαν σε επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας της ΕΕ.

Η IAEA αναφέρει ότι τα κατάλοιπα εξόρυξης ουρανίου μπορούν να διατηρήσουν έως και το 85% της αρχικής ραδιενέργειας του μεταλλεύματος και να περιέχουν επίσης βαρέα μέταλλα και άλλες δυνητικά επιβλαβείς ενώσεις. Μια συγκεντρωτική μελέτη εργαζομένων σε ορυχεία ουρανίου στη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη διαπίστωσε αυξημένη θνησιμότητα από καρκίνο του πνεύμονα, με μικρότερη αύξηση μεταξύ όσων προσλήφθηκαν το 1965 ή αργότερα.

Ο πόλεμος μπορεί να προκαλέσει ζημιές σε γραμμές μεταφοράς, να διακόψει την πρόσβαση στην ηλεκτρική ενέργεια και την ψύξη, να περιορίσει τη συντήρηση και να θέσει το προσωπικό υπό ακραία πίεση. Τον Φεβρουάριο του 2026, η IAEA ανέφερε δύο ακόμη πλήρεις απώλειες εξωτερικής ηλεκτροδότησης στον πυρηνικό σταθμό της Ζαπορίζια. Ο εμπλουτισμός και η επανεπεξεργασία εγείρουν ξεχωριστή ανησυχία, καθώς και τα δύο είναι ευαίσθητα ως προς τη διάδοση πυρηνικών όπλων.

Η UNSCEAR κατέγραψε περίπου 118 χιλιάδες εκτοπισμένους μετά τη Fukushima, συμπεριλαμβανομένων ανθρώπων που απομακρύνθηκαν για λόγους άλλους από την πυρηνική έκτακτη ανάγκη. Ο WHO δεν αναφέρει οξείς τραυματισμούς από ακτινοβολία ή θανάτους λόγω έκθεσης σε ακτινοβολία, ενώ η εκκένωση και η μετεγκατάσταση προκάλεσαν εκτεταμένες κοινωνικές, οικονομικές και υγειονομικές βλάβες.

Η αναθεωρημένη Σύμβαση των Παρισίων ορίζει την ευθύνη του φορέα εκμετάλλευσης σε τουλάχιστον €700 εκατομμύρια. Στο σύστημα των Βρυξελλών, δημόσιοι πόροι συμπληρώνουν τη διαθέσιμη αποζημίωση σε τουλάχιστον €1,5 δισεκατομμύρια. Οι ισχύοντες κανόνες στη Γερμανία απαιτούν χρηματοοικονομική ασφάλεια έως €2,5 δισεκατομμύρια.

Η IAEA ανέφερε το 2024 ότι δεν λειτουργούσε κανένα γεωλογικό αποθετήριο αποβλήτων υψηλής ραδιενέργειας ή αναλωμένου πυρηνικού καυσίμου. Τον Μάρτιο του 2026, οι εγκαταστάσεις της Posiva στο Olkiluoto εξακολουθούσαν να τελούν υπό εξέταση για άδεια λειτουργίας.

Για τρία προγράμματα παροπλισμού της ΕΕ που αφορούσαν παλαιότερους αντιδραστήρες οι οποίοι έκλεισαν πρόωρα, το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο διαπίστωσε ότι οι εκτιμήσεις κόστους αυξήθηκαν κατά 40%, από €4.1 δισεκατομμύρια το 2010 σε €5.7 δισεκατομμύρια το 2015, αφήνοντας χρηματοδοτικό κενό €1.7 δισεκατομμυρίων πριν από την τελική διάθεση.

SMR λειτουργούν ήδη στη Ρωσία και την Κίνα. Αυτό που λείπει είναι μια σειρά επαναλαμβανόμενων εγκαταστάσεων με ανταγωνιστικό κόστος. Η εξοικονόμηση που έχει εξαγγελθεί εξαρτάται από τυποποιημένα σχέδια, εργοστασιακή παραγωγή και μεγάλο όγκο παραγγελιών, ενώ οι μικρότεροι αντιδραστήρες χάνουν μέρος των οικονομιών κλίμακας.